Week 37

cos

Cos

Knotsen, hoeden met veren, toverstaf en veel felgekeleurd haar. De conductrice vraagt hoe het was? Zalig, fantastisch, zo gezellig. We waren er echt aan toe. Ze komen van een cosplay in Eindhoven. Iedereen in de coupe straalt moe maar voldaan.  Eindelijk weer buiten spelen als je favoriete fantasiefiguur.  Op het station sta ik tussen trollen en prinsessen. Buiten schijnt de volle maan.

Kingdom of Elfia

getver

Getver

Het croissantje is op, na de laatste kruimels kan het zakje in de afvalbak. Ik open het kleine bakje onderin de stoel voor me: Getver!!! Een gebruikt wattenstaafje, beide einden donkergeel van oorsmeer. Natuurlijk is het een afvalbakje. Toch is de ontdekking van anders mens oorsmeer vies.  Zakdoekjes, kauwgom, ijslepeltjes, zijn objectief gezien vuiler dan wattenstaafjes. De mond is de lichaamsopening met de meeste bacterieën. Het staafje overschreidt de ongeschreven vuilniswet. Net als pleisters, bebloede dingen en condooms. Lichaamsafscheidingen met kleur en geur, zou dat de taboe categorie zijn? Het effect is in ieder geval gruwen, inclusief 'getver' en afgewend gezicht.  Fijn dat het croissantje al op was. 

Ear cleaner India

tijdsbeeld

tijdsbeeld

Het pop-up café bevindt zich in een voormalige energie centrale.  Buiten is alles zoals het pop-up hoort: tafels en stoelen van de kringloop, menu op een schoolbord en opgewekte bediening. Tevreden mensen onder elkaar. Natuurlijk transformeert het huidige houwtje touwtje volgend jaar naar appartementen en echte horeca. Binnen op de muur de idealen van de glorietijd. Mannen werken, vrouwen zijn levenspartner. Energie uit kolen is de bron voor de staalindustrie. Eerlijk en goede arbeid. . Bazen zijn niet te zien, wel in alles onderhuids aanwezig. De wandschilderingen lijken scenes uit een film. Alles er in voelt raar en romantisch. Toch moet het ooit net normaal genoeg zijn geweest om als wandschildering acceptabel te zijn. Bij het vertrek zien we de grote banners met de toekomstplannen: zoveel appartementen, zoveel gelukkige mensen. We voelen nu al met welke ogen dit over een aantal bekeken zal worden. Raar, romantisch.

Harculo de toekomst

 

city life

City life

Beiden dansen. Het bootje bestuurt zichzelf wel even. Het lachen, de muziek, de onderkoelde uitgelatenheid. Zelfbewust, bewust van het bekeken worden. Jong en stedelijk, city life!  Terrassen, meetings, netwerken, eten en dansen. En de subtekst is dat je het je kan veroorleven. City life is geen stedelijk leven. Met generaties en buurten en scholen en boodschappen.  De stad is het podium voor het leven als evenement. Meerdaags en toch toegestaan!

woonprotest 12 september

 

vernatwoordleijkheid

Verantwoordelijk

Is het een oproep? Neem Hem!  Is het een verwijt: Hier is-tie niet genomen! Of is het een beeldrijm: met een bocht om je verantwoordelijkheid heen gaan. Uitleg 1 is in de situatie waar het bord zich bevindt vergezocht. Het hangt bij een wegomlegging vanwege bouwwerkzaamhden. Uitleg 2 kan zeker, de omleiding is onoverzichtelijk en de bochten van het fietspad zijn haaks, alsof je een Pacman bent op weg naar een kers. Tegenliggers zijn onzichtbaar vanwege raar geplaatste containers en de borden die de omleiding aankondigen hangen gevaarlijk laag. Uitleg 3, het beeldrijm, bevalt het best. Hiermee hangen door de stad steeds aanwijzingen dat er verantwoordelijkheden ontweken worden. Door wie en waarom? Vul maar in. Voorbeelden genoeg.

Kan ik daar wat aan doen?!

lekker normaal

Lekker Normaal

'Normaal is voorbij, of we het leuk vinden of niet. ' staat in lichtblauwe letters op de kademuur. Het leest alsof het verlies van normaal iets naars is. Iets wat je niet wil. Terwijl het normale normaal niet meer voldoet, voor de nieuwe situatie. We hebben een nieuw normaal nodig. Zoals altijd. Normaal blijft nooit dezelfde. Oude normaal wordt nostalgie, toekomstige normaal voelt overdreven. Het lijkt een pandemie spreuk. Controle zal inderdaad deel uit gaan maken van normaal. Afstand houden, bij tijd en wijle mondmaskers ook. Eigenlijk is dat al niet meer byzonder. Wat op de muur staat voelt als de ongerustheid van de normaal van gisteren.  Nog net niet nostalgisch. Wel bijna.

normale piraten

liefde vrijheid

Liefde en vrijheid

In het rode hartje midden op haar borst knippert een lampje. Precies zo een droeg ik een aantal museumnachten geleden. In het donker herkende je zo de mede kunstliefhebber. Enthousiast vraag ik naar de reden van haar hartenlampje. Liefde en vrijheid antwoordt ze stralend. Haar partner op de bank naast knikt. Goh wat prachtig, en...? vraag ik. Ja, ze hadden gedemonstreerd. Tegen de beperkingen. Voor de vrijheid. Want het vaccin, dat deugde niet. En dan werd het verpicht als je leuke dingen wilde doen. Niet eerlijk, vinden jullie? met toch een beetje wappie vermoeidheid in mijn gezicht. Ja, eigenlijk wel. Want het was voor hun principieel. Ze kijken erbij alsof ze juist een complimentje verwacht hadden.  Ineens gaat bij mij ook een lichtje branden. Want dat is jullie eerste keer, een principe? Ze beamen het een beetje schuchter. Weet je, stel ik ze gerust. Het hoort er een beetje bij, bij principes, uitgesloten worden. Ik was vroeger kraker. Vond ik ook een goede zaak. Dachten de meeste mensen anders over. Ja, dat hadden ze nog niet zo bekeken. Inderdaad. Bij principes horen ook minder leuke dingen. Maar, zie ik mijn kans schoon. Nou jullie toch bezig zo met de wereld bezig zijn: Stoppen met vlees eten. Dat is een principe waar alleen maar mooie kanten aan zitten. Nou, daar wilden ze best over nadenken. Kijk. Hebben we toch bijna iets gemeenschappelijks.

Dit is een button

HD-Background Selector