Week 49

bakkie doen

Bakkie

 Tien jaar geleden was laptoppen met een cappucino voor de meest internationalen onder ons.  Terwijl we langs lopen en opzij kijken valt op hoe volstrekt vanzelfsprekend het gedrag in de koffieketen er uit ziet. Bespreken, bijpraten, paper schrijven, beetje appen, alles is alsof we nooit iets anders gedaan heeft. Koffie was vroeger een bakkie dat je ging doen bij iemand die je kende. Koffie ging je drinken met een vriendin in de stad bij de V&D.  Heel anders dan het ontspannen bezit nemen van de ruimte dat nu bij koffie drinken hoort. De soepele choreografie van tas, laptop, stopcontact zoeken, telefoon neerleggen, beslissen, bestellen.. Die vertrouwdheid en zelfverzekerdheid  van de gasten hebben wel overeenkomsten  met het vroegere 'bakkie doen'.  Alleen dan in een publieke huiskamer met life style genoten.

laptop & cappucino

clubliefde

Wat nou?!?

De frustratie spat er van af.  De bazen van Fyenoord zeggen dat zonder een nieuw stadioncomplex voetballen niet meer kan. De club gaat kapot. De plannen voor Fyenoordcity zijn groots en duur en komen maar niet van de grond. De gemeente Rotterdam heeft tot nu toe welwillend de ontwerpen laten passeren. Zelfs steun toegezegd van 40 miljoen. Maar door gestegen bouwkosten kan Fyenoord binnen budget geen aannemer krijgen.  Gemeente Rotterdam wil de gebiedsontwikkeling gewoon zonder stadion doen.  Impasse. Hoe moet de club verder. De reflex is de schuld te geven aan de nieuwlichters. Gewoon doorballen in de oude Kuip. Maar die moet opgeknapt worden en daarvoor is ook geen geld. De sticker is een mooie parallel met de onvrede van de burger over de overheid. Wie maakt nou Nederland kapot?  Fyenoord is een vereniging, in principe bepalen de leden het beleid. De kreet is een oproep tot verzet. Burgers kunnen plakken wat ze willen. Meer dan afwachten zit er niet in.

Fyenoord city: the plan

aprpriation

Apropriation

Tijdens een rondleiding rijdt hij voorbij, de betonmolen met het guitig gezicht van Rembrandt. Verbaasd vragen de gasten mij: 'waarom?'. Wat zal ik daar op zeggen? Ik ben net zo verrast als zij. Of nee, niet echt. Want het claimen van cultureel erfgoed is normaal geworden. Moderne kaas flirt met Mokums karakter. Bier en klassieke muziek zijn al sinds de jaren onafscheidelijk: Vakmanschap is meesterschap op de Bach-achtige tonen. Alleen was dat een pastiche, gecomponeerd door Clous van Mechelen. De betonboer houdt het simpel: hup de kop van Van Rijn er op. Wat het betekent? We gaan meesterwerken bouwen? Dit wordt een klassieker? Of: Ik zal arm sterven? Want dat gebeurde ook onze nationale schilder. "het is de suggestie van kwaliteit. Ook al was er nog geen beton in zijn tijd en heeft hij nog nooit een gebouw gemaakt, Rembrandt is het toonbeeld van meesterschap." "Vindt u dit gepast? Is dit niet een soort van cultural apropriation, onterecht toe-eigenen?" Toevallig is het gebied waar we lopen klassiek gentrificatie gebied. Kunstenaars maakten het aantrekkelijk en ontwikkelaars profiteerden van het artistiek imago. Toch zit dat me niet dwars. Het is meer het toeeigening van succes, van een geslaagd levensproject. Van nieuwsgierigheid en een onderzoekende houding. Terwijl het materiaal en de gebouwen die er mee gemaakt worden op zijn minst problematisch zijn. De houding berekenend en conservatief. Dan hoor ik een kreet. Iemand heeft het melkmeisje van Vermeer op een parkeerautomaat gespot. Daar kan ik zelfs geen verhaal van maken.

Vakmanschap is meesterschap

veilig

Veilig

'Om te kunnen wortelen',  ongemerkt ontsnapt haar een zucht. Deze jonge vrouwen wensen een woning voor zichzelf.  Het is onwaarschijnlijk dat ze die binnen een afzienbare tijd kunnen veroorloven. Het verlangen naar een plek waar je mag blijven analyseren we. Het begrip: veiligheid komt naar boven. De diepe wens veilig, geborgen te zijn. Opvallend. We noemen onze maatschappij eigenlijk één van de meest beschermde van de wereld. Toch lijkt er gewoon te mogen zijn een kostbaar fenomeen. Voor jongeren is precariteit eigenlijk een normaal verschijnsel. Voor alles meer dan dan moet je vechten. 'Dus eigenlijk is onveiligheid de basis van onze samenleving.' zegt de jongste aarzelend. We zijn er even stil van. En geven na enige tijd schoorvoetend toe: misschien wel ja.

competitie en depressie

lokdo

Lokdo 3

Het is zo ver. Half zo ver dan. Want maar 20% van de ontmoetings bewegingen hoeft te verminderen. Bij navraag in de kennissenkring blijkt dat relatief.  Business as usual. Een avondlijke muziek uitvoering in de kerk zou niet doorgaan. Die is meteen verplaatst naar 3 uur 's middags. Probleem opgelost. Het aantal ontmoetingen blijft bij deze steeksproef dus gelijk. Uiteindelijk gaan we over twee weken een echte lockdown krijgen. Geen kruideniers lockdown waarbij de staat zorgvuldig claims en compensaties mijdt. Een serieuze. Ondertussen valt het dan wel samen met kerst en gaat iedereen keihard mekkeren en weigeren.  Ruzies en protesten. Zoals men zegt: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Prachtige opmaat allemaal voor de inhuldiging van het nieuwe kabinet. Nieuwe Verkiezingen!

preview

corona crash

Tegenovergesteld

Tijdens de kredietcrisis in 2008 vertelde iedereen elkaar hoe dit juist een kans was om andere waarden dan geld te omarmen. Waar het echt om gaat, dat voelde je ineens. Het tegenovergestelde gebeurde: geld werd belangrijker dan ooit. Nu lijkt opnieuw de Corona crisis een kans om weer andere dingen te waarderen, proberen, willen zelfs. Ik houd mijn hart vast voor het tegenovergestelde: consumptiedwang en sociale angst...

Dat was 26 maart 2020. Nu, ruim anderhalf jaar later blijk het nog ingewikkelder. Corona is gewoon en geen kans. Wappies verwarren egoïsme met vrijheid. Het kabinet heeft alle goodwill van het begin van de crisis verspeeld. Niemand heeft enig idee over hoe de toekomst er uitziet. Het virus bleek geen soicaal vernieuwend elixer. Het is eerder zand tussen de raderen.  Wat belooft dat voor de klimaatcrisis? Of gaan we daar wel van houden?

crisis een kans 2009

clothes make flood

Dit en dus dat

De gemiddelde vrouw heeft voor twee levens kleding in haar kast hangen. Kledingproductie levert 8% van de Co2 uitstoot. Meer dan vliegen. Oorzaak: Aankoop. Gevolg: Overstroming. Daar tussen in: grote bedrijven en veel reclame.  Reclame die je belooft dat je échte zelf maar éen jurk of t-shirt verwijderd is.  Stoppen met kopen heeft dus als bijkomend voordeel dat ook die reclame verdwijnt en je gewoon jezelf kunt zijn...

fashion and climate

HD-Background Selector