sporen

Sporen

Dat het feest was zagen we al de avond daarvoor. Auto, muziek, mensen.  En af en toe roept iemand iemand "Beuken!". Want gabber en pillen.  De volgende ochtend zijn er alleen nog resten. Vroegertje vanwege de regen waarschijnlijk. Geen festivals, geen discotheken. Wat kan je er van zeggen?

No Festival

 

vrije rijder

Vrije rijder

Zijn fiets heet 'spirit'.  Ook de rst is vol van losse geest. Gemakkelijke zit. Ontspannen een boekje. De broek niet helemaal fris, de crocks aan hun pakweg vijfde seizoen bezig.  Hij is niet van de spullen. Alles er aan is sympathiek en toch schrik ik er van. Vrij zijn van burgerlijke dingen toon je het liefst niet openlijk is mijn reflex. De schamele spullen alarmeren. Paradoxaal.  Want als die andere wereld er moet komen, minder spullen, minder concumptie dwang, zullen we ons er naar gedragen. Of is er iets anders dat afschrikt? De bescheidenheid die ontbreekt? Het demonstratief vrij zijn misschien? Weer een paradox. Want mag goed gedrag niet zelfverzekerd getoond worden?  Misschien is er een derde optie: misschien is het geen overtuiging, is het protest? De vrije rijder leest rustig door in zijn gratis stadsblad. Voor hem is het allemaal zo ingewikkeld niet.

Bike packing

nieuwe

Nieuw?

Na een lang artikel over Co2 neutraal vóór 2030 ben ik nog somberder. Allemaal techniek hoe we carbon kunnen verstoppen, vermijden of veranderen. Geen enkele zin over het veranderen van onze modus operandi. Bijvoorbeeld: in de naturr bestaat geen nieuw. Alles is de volgende of hooguit een veranderde vorige. Nooit nieuw.  Nooit afval. Misschien dat we het begrip 'nieuw' eens goed moeten bekijken. Misschien kunnen we een tijdje zonder.

Missie Nederland

Tekst in blauw schuingedrukt

Nieuwe oude haven

Nieuw: Oude Haven

Terwijl Zomergast de Rijksbouwmeester oreert over de kracht van verandering en de vooruitstrevendheid van de architectuur bekijken we de foto's van het uitje. Colijnsplaat, Zeeland. Residence D'oudehaven, nieuwe appartementen voor recreanten en senioren. De stijl is geent op het oude dorp, gekenmerkt door eeuwenlang aan en bij bouwen. De schaal is alleen twee maal zo groot. De bijkeukentjes van toen hebben nog niet de maat van een recreanten toilet. Overal langs de Zeeuwse kusten verrijzen deze residences. In dezelfde 'net als toen' architectuur. Het enige voorwaarts voelende hierin is de nieuwe vercommercialisering van dijken en havens. En dat voelt eigenlijk vooral verkeerd.  Gentrificatie van de leegte. De rijksbouwmeester verheugd zich op de duurzame toekomst waarin we met de natuur samen produceren, bij Gaia op schoot hetzelfde fijne leven als nu beleven. De kunsten en de wetenschap helpen ons op weg ons de verandering voor te stellen. Ook al wordt residence Oude Haven circulair, wordt er alleen nog biodynamische zeekraal geserveerd, doel en zin waarmee het is ontstaan is reactionair. Hoe geweldig ook de nieuwe toekomst, we zullen met de residences samen moeten gaan leven. De geschiedenis van de toekomst is helaas dus al verpest. 

residence

clubje

Clubje

Ze hebben het goed. Opgewekt en rustig doen ze hun ding. Het is een uitje. Van de Nederlandse Club  Kendama. Een soort behendigheidsspel uit Japan. Een vroegere versie had alleen een stokje en een balletje en prikker.  Het balletje is met een touwtje verbonden aan de prikker en heeft een gat. Je gooit het op en probeert het op de prikker te vangen. Hun versie heeft een prikker en ook nog cupjes. Daarin kan de bal ook gevangen worden. We staan een tijdje te kijken hoe ze gooien en vangen, gooien en vangen. Het is een solitaire sport. Toch merk je dat dit clubje hecht is. Ze oefenen solo en houden elkaars vorderingen nauwlettend in de gaten. Er is ook een ster. De jongen met de smileybroek is pro. Hij doet wedstrijden en demonstraties in Japan. Ze zijn trots. Voort gaan ze weer. Het blijkt niet echt een eenvoudige kijksport. Hoewel alle type vangsten namen hebben kunnen wij ze niet echt onderscheiden. Na een tijdje vervolgen we onze weg en bedanken ze voor de uitleg. Nee, u bedankt voor het fijne gesprek! Zomaar een clubje aardige jonge mannen met een hobby. Hartverwarmend.

Kendama

de doos

De doos

Voor de derde dag op rij begin ik de dag met het ruimen van mensen stront. Bij de studio ligt iedere ochtend een verse hoop kak. Eerste keren met, de laatste keer zonder papier. Vliegen weten de weg al te vinden voordat de emmer water de plek des onheils raakt. Niet ademen, niet kijken. Want honden poep is iets anders dan die van een soortgenoot. Die is walgelijker want persoonlijker. Een drinkebroer is het, merkte ik toen de eerste emmer leeggooide. Typische aceton achtig accent. Die geur blijft hangen als een herinnering. Niet meer ademen dus weet ik bij de volgende. De volharding maakt dat de boodschap persoonlijk voelt. Een gewone kampeerder zou de opruiming als signaal van 'niet welkom' opvatten, neem ik aan. Toch blijven gaan is tarten. Ik heb letterlijk schijt aan jou. Om terug te communiceren plaats ik een doos, met toiletpapier. Viezerik, zegt de doos, ik weet wat je doet, doe het dan gewoon hierin. Ik hoop dat dit duidelijk maakt wat ik er van vindt. Het werkt. De volgende dag staat de doos nadrukkelijk smerig gevuld, half over de rand op me te wachten. Fuck you bitch! Eigenlijk is het geheel in een vuiniszak nog viezer. Ik geef het op. 5-0 voor poepman.

Serial poopers

echt

Echt

Af en toe springen ze in beeld. Een dansje is het. Niet met elkaar, met de camera. En via de camera met het publiek. Heldere geoefende meisjesstemmen zingen een poppige song. Ook dat is voor het publiek. Het klinkt en oogt precies zoals het hoort. Om het een beetje speelser te maken rent de cameraman om hen heen. Ook dat is precies goed. Ze komen aan het einde van het nummer en zijn een beetje minder pittig en up. Vermoeidheid. Straks nog even het laatste couplet opnieuw doen. meldt de regisseuse.  Later loop ik ze even verder tegen het lijf, nog een shoot van een ander nummer. The voice kids of Junior Songfestival? vraag ik. Het laatste, juichen ze. Mooi hoor! complimenteer ik de meiden. De make up maakt hun gezichten niet ouder, wel professioneler. Stem op ons!  promoten ze. Ik beloof het. De fantasie die ze er bij hebben, is echt.

JSF

 

HD-Background Selector